21858
post-template-default,single,single-post,postid-21858,single-format-standard,stockholm-core-1.1,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-5.1.8,ajax_fade,page_not_loaded,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Een portret van het meest besproken legioen op dit moment

– Hoe de twaalfde man de branding van de club in gevaar brengt – 

Afgelopen zondag maakte het twaalftal zich op voor de wedstrijd in jaren. Feyenoord en zijn legioen vierden stiekem al de overwinning.  Tegen alle verrassingen in werden de daden omgezet in diepe treurnis en het kampioenschap veranderde in een lijdensweg voor het legioen. Tientallen relschoppers werden aangehouden en vieren het mogelijke kampioensfeest in de cel. Dat de club zoveel effect heeft op de gemoedstoestand van zijn legioen, weten we inmiddels wel. Maar welk effect heeft het gedrag van de twaalfde man op de branding van de club?

Weinig betaalde voetbalclubs pakken marketing op een doordachte manier aan. Clubs hebben het druk met het organiseren van trainingskampen, het aantrekken van nieuwe spelers, de pers te woord te staan en de fans te bedanken. Over het algemeen wordt hierbij niet nagedacht hoe zij gezien willen worden, welke beloftes ze maken (en of deze waar te maken zijn) en of deze woorden op de juiste wijze worden beleefd en uitgedragen door de fans. In het geval van Feyenoord; het legioen.

Geen woorden maar daden
Neem het Feyenoordlegioen. Afgelopen zondag zorgde het onverwachte verlies tegen stadsgenoot Excelsior ervoor dat de waanzinnige droom voor vele fans mogelijk uiteen zou spatten. De dag die euforisch begon, eindigde in diepe treurnis en ijzige sfeer. Feyenoord strompelde gewond het veld af en een aantal fans die zich had verzameld op de Coolsingel en het Stadhuisplein besloot korte metten te maken. Bij rellen, geen huldiging. Ze waren gewaarschuwd. Gehuld in Feyenoord-shirts en voorzien van tatoeages  ‘Facta non verba’ (de Feyenoord-fan en Latijn-spreker onder ons snapt de ‘geen woorden maar daden’) bekogelden zij politie met stenen, flessen, vuurwerk, terrasstoelen, bierblikken en verkeersborden. “Hamas, Joden aan het gas”.

Foutje bedankt
Het gedrag van het legioen zorgt ervoor dat de kranten, het journaal, de pers en social media meer over deze trieste hooligans spreken dan over het leed van de club. Slechte zaak als je het mij vraagt. Feyenoord had er verstandig aan gedaan vanuit één merkgedachte te werken en ervoor te zorgen dat alles goed op elkaar was afgestemd – zowel bij de club als bij de twaalfde speler – zowel voor als na de wedstrijd – zowel voorafgaand aan het seizoen als tijdens het seizoen. Altijd dus.

In gesprek met het legioen
Interessant in deze kwestie zijn bij uitstek de volgende vraagstukken; zit hooliganisme in de genen, zit hooliganisme in de maatschappij in plaats van in het voetbal, wat heeft ervoor gezorgd dat we denken dat voetbalgeweld erbij hoort en hoort de club verantwoordelijkheid te nemen voor het gedrag van zijn twaalfde speler? Zoals bij elke voetbalrel verdwijnt de waarom-vraag relatief snel naar de achtergrond. Ik denk dat we er nooit antwoord op zullen krijgen. Waar ik wel een voorstander van ben, en wat ik al eerder heb genoemd als het om de beloftes gaat, is het in gesprek gaan. Is Feyenoord voldoende op de hoogte van de wensen en gedachten van het legioen? Weet een gemiddelde speler dat hij het verschil kan maken tussen een gewonde en geen-gewonde politieagent? Begrijpt Feyenoord de oorzaak van de rellen? Je begrijpt dat de clubgedachten, de merkbeloften en de zelfbeleving hier hand-in-hand staan; als kameraden.

Zolang Feyenoord dit niet omarmt, zal er aan de relschoppers en de berichten in de media niets veranderen. En tot die tijd? Tot die tijd maken wij ons op voor het grootste volksfeest in jaren – aanstaande zondag op het thuisterrein.